Włoski klimat Disco lat 80.

Gatunek muzyczny znany jako Italo Disco podbił dyskoteki oraz europejskie listy przebojów w latach 80. XX wieku. Nic dziwnego. Chwytliwe melodie zapadające w pamięć, elektroniczne brzmienie syntezatora i energetyczny klimat piosenek wprowadziły do świata muzyki powiew świeżości. Lekkość, zabawa, emocje i feeria soczystych barw to główne skojarzenia z Disco inspirowanym Italią. Czy ów gatunek faktycznie wywodzi się z Włoch? Jak powstał oraz jak ewoluował?

Choć muzyka Disco lat 80. kojarzy się z włoską kulturą, temperamentem a często również językiem, nazwa Italo Disco to w rzeczywistości termin marketingowy. Został on wprowadzony w 1983 roku przez Bernharda Mikulskiego, założyciela wytwórni płytowej ZYX Music. Odnosi się do włoskiej elektronicznej muzyki dyskotekowej z lat 80. XX wieku, a także muzyki z innych części Europy i Ameryki Północnej, które ją naśladowały.

Włoski temperament w szarych blokowiskach

Pierwsi artyści tworzący oraz promujący Italo Disco rzeczywiście wywodzili się z Włoch, jednak tworzyli w Niemczech. Niemieckie zespoły disco miały anglosaskie nazwy, a ich członkami byli nierzadko imigranci z dawnych kolonii. Testy piosenek również były przeważnie angielskie. Niemieckie pochodzenie artystów nie było podkreślane, a przeciwnie – można stwierdzić, że było dość skrzętnie maskowane, co prawdopodobnie dodatkowo przyczyniło się do rozprzestrzenienia gatunku. Włoski klimat zabawy, swobody i radości przemawiał do wyobraźni. Disco we włoskim stylu stało się modne i zawładnęło sercami europejczyków spragnionych pozytywnych emocji oraz odrobiny barw urozmaicających szarą codzienność osiedli dużych miast w latach 80.

Korzenie i inspiracje

Przed powstaniem terminu Italo Disco nurt był określany jako Spaghetti-Dance lub też był zaliczany po prostu do muzyki disco. Jego korzenie sięgają europejskiej odmiany disco klasycznego. Główne gatunki, z których wywodzi się Italo Disco to Disco, Funk oraz Euro Disco. Jako ważne źródło inspiracji i wpływów bez wątpienia wymienić należy muzykę Giorgio Morodery, Włocha mieszkającego i tworzącego w latach 80. w Niemczech. Wraz z Pete Belottem, współkierownikiem Giorgio, określa się ich często jako ojców Euro Disco, a narodziny gatunku Euro Disco utożsamia się z datą wydania nagrania Donny Summer „Love To Love You Baby”.

Giorgio Moroder wykreował własne unikatowe taneczne brzmienie z charakterystyczną linią basu określaną w żargonie muzycznym jako jako „Four on the floor” (czwórka na parkiecie). Użył do tego syntezatora MOOG. Odtąd nic już w muzyce dyskotekowej nie było takie samo. Syntezator zastąpił wkrótce całkowicie żywego perkusistę. Elektroniczne brzmienia zyskały w twórczości Morodera przewagę nad dźwiękami funky. Taka nowa odsłona muzyki tanecznej, rodem z albumu„From Here To Eternity”, zainspirowała przyszłych muzyków Italo Disco.

Chwytliwa melodia esencją włoskiego stylu

Innowacyjne brzmienie wykreowane przez włoskich funkowców łączyło więc amerykańskie Disco, Funk i syntezatorowe Euro Disco. Dodatkowo czołowi twórcy tak zwanego Italo Funk, Fred Jacques Petrus oraz Mauro Malavasi wprowadzili do muzyki dyskotekowej element, którego brakowało poprzednim gatunkom. Świadomie położyli nacisk na chwytliwą melodię, która stała się najważniejszą cechą nowego włoskiego brzmienia. W 1981 roku Petrus powiedział, że „Esencję włoskiej muzyki stanowi melodia”. W ten sposób wyznaczył szlak dla twórców, którzy podążyli drogą syntezatorowych melodyjnych brzmień, często nagrywanych w wersjach rozszerzonych (na stronie A płyty winylowej) i instrumentalnych (na stronie B 12-calowej płyty). Było to cecha charakterystyczną włoskich płyt nagrywanych w owym czasie dla Little Macho Music. Fred Jacques Petrus sprawił, że 2-calowy singiel stał się przyjazny DJ-om i pozwalał na łatwe miksowanie nagrań. Nagrania przystosowane do wykorzystania przez dyskotekowych prezenterów było oznaczane etykiet „Italian 12’’ Mix”.

Informujemy, iż nasz sklep internetowy wykorzystuje technologię plików cookies, a jednocześnie nie zbiera w sposób automatyczny żadnych informacji, z wyjątkiem informacji zawartych w tych plikach (tzw. „ciasteczkach”).